boosopdelucht

boosopdelucht

BENNIE

29 april 2010 - 07:49 uur

Ik heb een aversie tegen de zondag. Als kind al verveelde ik me dood op laatste dag van de week die standaard werd gevuld met verplichte familiebezoekjes of een duffe boswandeling. Het was een dag waar geen eind aan leek te komen. Een dag die in ons katholieke zuiden nog steeds bekend staat als rustdag en als het aan de orthodox-protestantse Christen Unie ligt, moet dat ook vooral zo blijven. De koopzondagen schieten daarentegen als paddenstoelen uit de grond. Afgelopen zondag trokken we, op een van de eerste echt warme voorjaarsdagen van het jaar, dan ook gedrieën richting stad voor wat kleine inkoopjes die achteraf altijd honderd euro’s blijken te kosten.

Wanneer de liefde van mijn leven plots de nieuwe voorjaarsmode ziet, wordt het tijd de oude garderobe aan te vullen met een, in haar ogen, noodzakelijke uitbreiding. Blijkbaar hebben er vandaag meer deze intentie want er wordt gepast en geshopt dat het een lieve lust is. De file bij de vrouwenpaskamers van de Bijenkorf wordt nog net niet door de ANWB op de radio doorgeven. Ik sta wat verveeld voor het pashokje en sla de gehaaste verkleedpartijen achter de gordijnen rustig gade. En naast me staat Bennie…

Bennie is een begin veertiger die gezien zijn uiterlijk en kledingstijl nog voor midden-twintiger wil doorgaan. Bennie is een man die voor een middagje statten langer voor de spiegel staat dan zijn vrouwelijke wederhelft. Met een overgestylde Studio-Line-Fx-Strong-coupe waarmee je het stukwerk van de muur stoot en een metro-uitstraling in het kwaadraat maal honderd, maakt hij de arrogante blits in het warenhuis. Met duidelijke tegenzin geeft en neemt hij de kledingstukken aan, die zijn vriendin – wegens een ingestelde paslimiet – niet meer mee mocht nemen naar haar hokje. De blote voeten onder het gordijn vragen Bennie dit, Bennie dat, Bennie zus en Bennie zo. Mauwend geeft hij zijn goedkeuring aan de vierkantemetermodeshow. (Altijd positief reageren! Alleen dan sta je, met een tevreden relatie, het snelst weer buiten de dameskleergoedzaak).

Ook ik sta, net als Bennie, nog steeds verplicht in de wacht. Er valt me echter wel iets merkwaardigs op aan Bennie. Bennie is een beetje bruin. Bennie is eigenlijk heel erg bruin. Bennie is, gezien het jaargetijde, afgrijselijk bruin. Het kan niet anders of Bennie heeft een king-size-abonnement op de plaatselijke zonnestudio Het Krokante Kippetje. Wanneer je Bennie ziet, met zijn all-season-Hans-van-Wilgenburg-look, twijfel je even aan zijn Germaanse afkomst. Bennie is in ieder geval niet de uitvinder van de sunblocker, wat zeg ik, hij bezit beslist meer ultraviolette straling dan ons hele zonnestelsel bij elkaar. Je ziet bij wijze van spreken de huidkanker als een tweede laag op zijn smoelwerk groeien en de uitgedroogde rimpels bij z’n ogenhoeken doen niet onder voor die van Nel Veerkamp.

Ik zelf moet minimaal twee weken in de Griekse zon wil ik een voorzichtig teint op mijn snufferd krijgen; en na een week begint mijn buitenste velletje al weer los te laten en is alles verdwenen. Zo aan het begin van de lente geef ik zelfs licht in het donker gelijk een laaghangend hemellichaam op een heldere zomeravond. Maar Bennie niet. Bennie u-veet zich een slag in de rondte en heeft een dagtaak aan het behouden van zijn Marbella-buitenkant.

Ik blijf onopvallend doch gefascineerd kijken naar de eikehouten kop van mijn buurman. Misschien kun je beter spreken over Amerikaans kersenhout; want het bruin heeft, bij een bepaalde lichtinval, meer weg van de oer-Hollandse oranje WK-kleur.
“Laat ik het misverstand voor eens voor altijd uit de wereld helpen, Bennie. Wat ik je ga zeggen, heeft waarschijnlijk nog nooit iemand tegen je durven zeggen, maar beslist velen met mij gedacht: de kleur van je porem is niet normaal, Bennie. Je denk dat je enorm geil uitziet, maar wordt wakker uit die natte droom. Je loopt compleet voor lul, Bennie! Enorm voor lul! Ik kan er echt niets anders van maken.”

En Bennie is beslist niet de enige; zoals Bennie zijn er vele anderen. Ik dacht dat het indianenvolk al ruim anderhalve eeuw geleden door de Amerikanen volledig was uitgeroeid; maar ik ontmoet de Hiawatha Oranjeneus Pocahonta’s dagelijks tijdens mijn woon-werkverkeer; het gehele jaar door. Het is alleen nog wachten op de rooksignalen. UGH!

dotline_470x1
1.604 views | reageren | 3 reacties | print | bloglink | e-mail | delen
categorie: op straat | terug naar boven

3 reacties op deze blog:

    Ivon - 29 april 2010, 09:05 uur

    Lang leven witte mensen! :)



    Roy - 6 mei 2010, 08:31 uur

    ‘De file bij de vrouwenpaskamers van de Bijenkorf wordt nog net niet door de ANWB op de radio doorgeven’

    haha prachtig!



    Dionne - 6 mei 2010, 18:41 uur

    Haha…er bestaan ook vrouwelijke Bennie’s…vandaag in Plopsaland gezien!!!





reageer ook op deze blog




* verplichte velden

footer line


home | reageer@boosopdelucht.nl | RSS-blogs | inlog | sitemap | google analytics | disclaimer
Deze weblog wordt bijeengehouden door WordPress 2.8.4. Sohosted dient als gastheer.
© 2017 boosopdelucht.nl