boosopdelucht

boosopdelucht

ANYBODY

19 maart 2010 - 14:38 uur

Ik ben van nature een ongeduldig persoon en heb, zoals beslist velen met mij, een hekel aan wachten. Een zinloze tijdverspilling waarin niks spannends gebeurt. Afgelopen maandagmorgen zat ik als eerste en daardoor lege wachtkamer van mijn tandarts. Niets bijzonders overigens; een halfjaarlijkse controle. Iedere keer weer opnieuw een rondgang langs mijn boven- en ondergebit en hier en daar wat tandsteen.   

Verveeld zoek ik in de stapel inmiddels verjaarde tijdschriften uit de rode leesmap. Ik vind alleen meisjesleesvoer waaronder de Libelle, het weekblad voor uitgedroogde huisvrouwen met handige bloemschiktips, overjarige recepten, ouderwetse breipatronen en de gruwelijk truttige aquarelprenten van Marjolein Bastin. Ook zie ik de Story van elf weken geleden, een verdwaalde Dr. Anne Maas en bijna de gehele Viva-jaargang 2009. 

Bij gebrek aan anders, blader ik door Nederlands best gelezen vrouwentijdschrift over relaties, beauty, reizen en sex en blijf hangen bij de onder de vaste lezers bekende rubriek Anybody. Ik zie een foto van twee naakte lichamen op een houten kistje. Alleen jammer van de blijkbaar mislukte fotografie waardoor beide hoofden zijn weggevallen. Ik lees nieuwsgierig de hele pagina en zoek snel de andere uitgaven in de aanwezige leesmap. 

Anybody blijkt een wekelijks terugkerende Viva-rubriek waarin partners de positieve en minder positieve punten van elkaars lichaam beschrijven. Belachelijk genoeg om mijn wachttijd door te komen. Al lezend vraag ik me meer en meer af hoe terminaal je relatie moet zijn voor je met je volle verstand samen tot deelname besluit? 

Petra (27) en Jaap (31) zijn nu twee jaar bij elkaar. Petra had eerder een relatie met Wim, maar werd door hem seksueel verwaarloosd. Samen met Jaap, zo beweert ze zelf, gaat het stukken beter. Hij is qua geslacht dan wel niet zo goed bedeeld, ik moest op de foto inderdaad ook even zoeken, maar ter compensatie klust hij met zijn handen bij om het voor Petra enigszins acceptabel te houden. Jaap is met zijn tennisarm, voetbalknie en zwemmersexceem een sportief type. Hij is trots op zijn Petra en vooral lyrisch over haar getatoeëerde adelaar vlak boven haar fijn besnorde brievenbusje. Haar robuuste flanken, potige kuiten en kalknagels neemt hij hierbij voor lief. 

Dinny (54) en Frits (59) zijn dikke maatjes en al meer dan dertig jaar getrouwd. Wim heeft een prima leeftijd gezien zijn uiterlijk en een metro-uitstraling. Afgezien van zijn uitgerookte kop veroorzaakt door minimaal vijf pakjes shag per dag, buikje en glazen oog, mag hij er best wezen, zo vindt Dinny. Frits merkt lacherig op dat Dinny, met haar enorme boezem, regelmatig het dure glasservies van tafel schuift. Door een wirwar aan spataders lijken haar benen meer op een Google-luchtfoto van een Texels waddengebied en vanwege haar slecht verzorgde bikinilijn ziet hij soms door de bomen het bos niet meer. Ondanks drie zwangerschappen en haar mislukte schaamlipcorrectie scoort hun sex altijd nog een dikke acht. Alleen het iets te grootte kunstgebit van Frits klappert zo irritant wanneer hij tot een hoogtepunt komt. 

Marianne (37) en Peter (41) zijn twaalf jaar bij elkaar en zien deze reportage als extra impuls voor hun inmiddels ingezakte relatie. Marianne is tevreden met het lichaam van haar partner. Peter heeft een mooie lichaamsbouw, is licht gespierd maar heeft wel een lelijke steenpuist in de schaamstreek en platvoeten. Zonder zijn ijzeren steunzolen komt hij dan ook geen stap vooruit. Volgens Peter is de linker borst van Marianne iets kleiner dan haar rechter. Ik constateer dat iets kleiner wellicht een understatement is. Op de foto scheelt het minimaal twee en een halve cup. In het begin van hun relatie bracht dit Peter ietwat uit zijn evenwicht; maar aangezien Marianne’s linker been ook iets korter is dan haar rechter, heft het verschil zich op wanneer ze naakt voor hem staat. Daarom kan Peter er best mee leven. 

De tijd blijkt omgevlogen wanneer ik plots wordt ontboden bij mijn tandendokter. Na precies vijf minuten sta ik weer buiten de behandelkamer. Geen gaatjes en mooie complimenten voor de staat van mijn witte happers. Kijkend naar de tandartsassistente die met mij mee naar de uitgang loopt, valt mij iets herkenbaars op. Ik kan het echter niet direct plaatsen. Vlak voor ik afscheid neem, weet ik het.
Ik zou zeggen tot over een half jaar en nog een prettige dag. Mag ik jou misschien nog iets persoonlijks vragen? Heet jouw partner misschien Peter?

dotline_470x1
4.199 views | reageren | 2 reacties | print | bloglink | e-mail | delen
categorie: kranten en tijdschriften | terug naar boven

2 reacties op deze blog:

    Ivon - 23 maart 2010, 16:46 uur

    Hahahaha, spannend hè… al die dingen waar vrouwen zich wekelijks mee vermaken… ;)



    Edwin - 24 maart 2010, 09:03 uur

    Precies! Dat zegt meer over jullie vrouwen dan over ons mannen.





reageer ook op deze blog




* verplichte velden

footer line


home | reageer@boosopdelucht.nl | RSS-blogs | inlog | sitemap | google analytics | disclaimer
Deze weblog wordt bijeengehouden door WordPress 2.8.4. Sohosted dient als gastheer.
© 2017 boosopdelucht.nl