boosopdelucht

boosopdelucht

OPERATIE BUIKWIND

26 februari 2010 - 09:36 uur

Als jonge vader ben ik sinds een jaar nogal druk met fopspenen, het geven van babyvoeding (die overigens uitziet als hondenkots in een vacuüm potje) en het verschonen van meerdere goed gevulde luiers per dag. De eerst genoemde is een zalig wondermiddel om een plotselinge onderbreking in onze nachtrust in de kiem te smoren; de tweede is een noodzaak die ik met veel geduld gade sla en de laatste een natuurlijk gevolg van actie twee en inmiddels verworden tot een klein persoonlijk trauma.

We hebben maanden voor de geboorte van ons dochtertje de babyboulevard platgelopen voor een mooie, functionele babycommode waarop onze toen 48 centimeter grote telg zonder veel moeite en in alle rust kon worden verschoond. Babies groeien echter sneller dan de wachtlijsten in de gezondheidszorg; en die groei heeft niet alleen betrekking op haar lengte, maar ook op de gefabriceerde inhoud van haar luier. De laatste tijd heb ik echter hoe langer hoe meer het idee dat deze bruine uitlaat exponentieel toeneemt ten opzichte van de lengte van onze freule.

Het verschonen op de commode wordt door ons klein dictatortje dan ook al maanden niet meer geaccepteerd. Door haar ongeduldig rollen en gedraai zijn we voor de dagelijkse operatie buikwind daarom verplicht moeten uitwijken naar de vloer van haar slaapkamertje. Haar activiteit heeft daar immers minder ernstige gevolgen dan op anderhalve meter hoogte. Ze is zich terdege bewust van deze uitbreiding in bewegingsruimte en daar zit dan ook precies de pijn.

Hoe ziet een gemiddelde verschoningsactie er op dit moment uit? Eerst is er het rode hoofdje met de grote ronde ogen die aangeven dat er weer een bruine beer aan het hek staat te rammelen.
(Dit gebeurd natuurlijk altijd op momenten dat het net niet uitkomt.)
Met het daarop volgende geuralarm bakent ze onbewust haar territorium af en geeft ze de eerste signalen dat een nieuw windsel echt geen overbodige luxe is.
(Ik vraag me dan ook regelmatig af hoe het kan dat een klein lichaampje zo een afgrijselijke stank kan voortbrengen? Is dit nu het enige dat ze van pappa heeft geërfd?)
Vervolgens trekken vader en dochter tezamen op expeditie uit naar haar thuishonk voor een verplicht verversingshandeling waar Nederlands grootste schoonmaakbedrijf Hago een harde dobber aan zou hebben.

Inmiddels gestationeerd op de slaapkamervloer, blijft mevrouw sinds kort absoluut niet meer geduldig liggen wachten terwijl ik druk met billendoekjes in de weer ben. Al bij het loshalen van de ruim gevulde doek constateer ik een inhoud waarmee je zonder veel moeit een negerdorpje zou kunnen kleien. Alle eerst nog oninteressante spulletjes in haar slaapkamer, blijken vanuit deze liggende rugpositie plots heel erg interessant. Lachend trapt ze met haar kleine stappers vrolijk in haar zelf geproduceerde Franse mosterd, draait zich zonder enige aarzeling op haar buik en begint kruipend, met een nog niet schoongemaakt voor- en achterbips, aan een zelf uitgestippelde route door haar kamer. Lichtelijk geïrriteerd en met mijn handen vol met darmderrie kruip ik haar achter na met het dringende maar vooral zinloze verzoek terug te komen. Als een volleerd klein duimpje, bekend uit de verhalen van de gebroeders Grimm, trekt ze parmantig haar eigen groenbruine spoor op onze geoliede, houten vloer. Na enkele minuten kat-en-muisspel is de wanorde compleet en de lucht in haar salonnetje niet meer te harden. Alleen de gemeentereinigingsdienst kan hier nog uitkomst bieden.

Net voor mijn geduld tot nul is afgenomen en mijn frustratie tot ongekende hoogte is gestegen, roep ik via de babyfoon assistentie in van de benedenverdieping. Met z’n tweeën kunnen we met veel moeite het klusje alsnog klaren. Niet alleen het gehele Zwitsal-babyverzorgingsassortiment, maar ook het in alle haast gegrepen speelgoed staat inmiddels rondom opgesteld om de kleine wurm enigszins af te leiden en op haar plaats te houden. Soms denk ik in totale ontreddering wel eens aan meer rigoureuze hulpmiddelen als een groot plastic afdekfolie, Duck Tape of lijmklemmen; maar die gedachten laat ik maar snel weer varen.

En denk je na veel moeite eindelijk de klus te hebben geklaard? Bovenstaand tafereel speelt zich in het ergste geval vier keer op een ochtend af. Kun je de dag nog mooier beginnen?

Maar ach, je krijgt er zo veel voor terug.

dotline_470x1
1.383 views | reageren | nog geen reacties | print | bloglink | e-mail | delen
categorie: in en om het huis | terug naar boven



reageer ook op deze blog




* verplichte velden

footer line


home | reageer@boosopdelucht.nl | RSS-blogs | inlog | sitemap | google analytics | disclaimer
Deze weblog wordt bijeengehouden door WordPress 2.8.4. Sohosted dient als gastheer.
© 2017 boosopdelucht.nl