boosopdelucht

boosopdelucht

OLYMPISCHE ELLENDE

10 februari 2010 - 11:05 uur

Ik houd dus absoluut niet van sport; niet om zelf te doen en ook niet om naar te kijken. Zelfs van een actief spelletje op de Wii Fit Plus krijg ik het zuur. Ik haat Formule 1, de Tour de France, de Australian Open of de Lakeside World Professional Darts Championships en de hele poeha er om heen. Mijn afschuw voor deze, in mijn ogen, nutteloze manier van tijdverdrijf grenst aan hondsdolheid. Waar deze aversie vandaan komt, is me tot nog toe een raadsel.

Misschien iets uit mijn kindertijd? Ik werd tijdens de gymles inderdaad steeds als laatste gekozen bij het samenstellen van teams. Bij slagbal sloeg ik standaard een halve meter boven of onder de bal, het gedribbel bij basketbal heb ik nooit onder de knie gekregen, de spelregels van korfbal gingen van A tot Z boven mijn spreekwoordelijke pet en mijn blokkeertechniek bij volleybal was zo lek als een mandje. Zelfs aan het klimrek of in de ringen moest ik, na wat spastisch gebungel, door klasgenootjes bevrijd worden. Het was gewoonweg niet aan mij besteed.

Mij zul je zondagsmiddags ook niet aanmoedigend aantreffen langs de lijn en daarna zien afpilsen in een wanstaltige, bezwete sportkantine. Ook zit ik niet met mijn bord op schoot voor de samenvattingen van de Jupiler League of ga ik op vakantie in iedere kiosk op zoek naar een Nederlandse krant voor de uitslagen van de recent gespeelde wedstrijden in eredivisie. Het interesseert me helemaal geen reet. Met honderden spinnfanaten afzien in een sportschool of op een mooie zomeravond jezelf een hartinfarct joggen; ik vind het een farce.

Ik ga de komende weken een zware tijd tegemoet. Het is vanaf aanstaande vrijdag natuurlijk Olympische Winterspelen voor en Olympische Winterspelen na. Ik vrees dat ik me daaraan onmogelijk kan onttrekken. Gelukkig vinden de meeste wedstrijden in Vancouver ’s nachts plaats hetgeen beslist een aanzienlijke domper op de Nederlandse sportvreugde is. Toch zal de media bol staan van wedstrijduitslagen, medailles en wereldrecords. Daarnaast ligt vier weken Mart Smeets me nu al danig op de maag. Wanneer ik deze afgrijselijk arrogante en verlopen basketballegende zie ijlen met zijn onbegrijpelijk en poëtisch geleuter over schaatsen en de daarbij behorende parate kennis, dan wil er bij mij gelijk een Chinees naar buiten.

En dan die idiote selectie aan sporten: Als fanatieke curlingbeoefenaar mijdt je op een verjaardagsfeestje toch liever ieder conversatie met betrekking tot deze schertsvertoning. Ik zou in een onderonsje niet durven juichen dat ik met een bezem het ijs sta op te poetsen om een pion te verplaatsen; en dan ook nog op wereldniveau. En is langlaufen niet gewoon ik-wil-wel-maar-schijt-in–mijn-broek-skiën voor quasi sportieve bejaarden? Een biatlonner (of hoe noem je dat?) is toch niet meer dan een skiër in een identiteitscrisis. Wat wil je nou, langlaufen of geweerschieten? Wanneer je dan toch geen keuze kan maken, heb ik nog wel wat geinige combinaties: badminton op het ijs en daarna synchroon zwemmen met een luchtbuks op je rug of darten tijdens dressuur en ter afsluiting de honderd meter sprint met een discus in je naad.

Je zult het met me eens zijn: het leven van een onbegrepen sportverfoeier valt niet mee. Eigenlijk ben ik, wat mijn aandacht voor sport betreft, de perfecte partner. Jammer dat ik dat alleen zelf constateer. En dat ik zelf niets aan sport doe? Ik heb andere kwaliteiten. Maar ook hier ben ik diegene die dit voortdurend aan mijn sociale netwerk duidelijk moet maken. Ik ben wellicht de enige in mijn soort en dat maakt mij vervolgens weer uniek. Alleen dat al kan mijn marktwaarde positief beïnvloeden, denk ik dan!

Heb ik overigens die fakkelmongool gemist die al weken vooraf met een vlam de hele wereld rondrent? Of gebeurt dit bij de winterspelen per arrenslee en rendier? Ik hoop nog steeds dat het ooit iemand lukt dit lopend vuurtje ver voor het begin van de spelen voor eens en voor altijd te doven? Dat zou ìk dan weer een sportief wereldrecord vinden.

dotline_470x1
1.777 views | reageren | 3 reacties | print | bloglink | e-mail | delen
categorie: televisie | terug naar boven

3 reacties op deze blog:

    Ivon - 10 februari 2010, 21:48 uur

    Zullen wij gewoon samen een cluppie beginnen?? Met onze topsport, biertjes drinken in de kroeg?? ;)



    Suzanne - 19 februari 2010, 20:02 uur

    Tja, als je helemaal niks met sport hebt, voel je je in dit soort periodes, net als Calimero, vooral heel erg onbegrepen.Volgens veel mensen ben je dan meteen zuur en eenzaam. Dat laatste valt in ieder geval in mijn geval erg mee, waarschijnlijk omdat ik vrij veel homoseksuele vrienden heb (die vaak ook totaal niet in sport geinteresseerd zijn).
    Om familie of vrienden te plezieren heb ik in het verleden wel eens geprobeerd ‘gezellig’ met een of andere wedstrijd mee te kijken, maar het zit er simpelweg echt niet in. Heel veel mensen lijken niet te snappen dat er ook mensen zijn die het gewoon geen ruk interesseert. Maar goed,ook deze weken gaan ook weer voorbij. Dan is het wachten op evenementen als De Tour de France, de UEFA competitie (die volgens mij gewoon nooit ophoudt en natuurlijk het WK. Het jaar is nog maar net begonnen…



    Roy - 22 februari 2010, 10:47 uur

    Ik ben het helemaal eens, snap niet wat mensen aan sport vinden. Vooral mensen die je er nooit over hoort en bij wk/ek of olypics opeens mee gaan lullen..





reageer ook op deze blog




* verplichte velden

footer line


home | reageer@boosopdelucht.nl | RSS-blogs | inlog | sitemap | google analytics | disclaimer
Deze weblog wordt bijeengehouden door WordPress 2.8.4. Sohosted dient als gastheer.
© 2017 boosopdelucht.nl